Istnieje wiele rodzajów badań nieniszczących dedykowanych ocenie wytrzymałości konstrukcyjnej różnego rodzaju materiałów i jakości wykonanych połączeń spawanych. Jednymi z najpopularniejszych ich rodzajów są badania PT wykorzystujące zjawisko kapilarności oraz tzw. badanie magnetyczno-proszkowe bazujące na wykorzystaniu zjawiska rozproszenia pola magnetycznego. Którą metodę badania wybrać i dlaczego?

Dokładność badania

Biorąc pod uwagę precyzję dokonywanych pomiarów badania magnetyczno-proszkowe MT charakteryzują się znacznie większą dokładnością niż badania PT (penetracyjne). Co ważne, poziom skomplikowania i trudności wykonania takich badań jest niewiele większy niż podstawowych badań penetracyjnych. Potrzeba jedynie defektoskopu, który służy magnesowaniu fragmentu badanej powierzchni oraz magnetycznego proszku lub charakteryzującej się właściwościami magnetycznymi zawiesiny, którą nakładamy na badany materiał. Podobnie jak w przypadku metody penetracyjnej, również badanie magnetyczno-proszkowe daje możliwość wizualnej oceny istniejących nieciągłości w strukturze połączeń spawanych. W tym przypadku ograniczeniem jest jedynie rodzaj analizowanego materiału. Takim badaniom można poddawać wyłącznie materiały ferromagnetyczne. Nie zbadamy przy jej pomocy połączeń wykonanych w takich materiałach jak aluminium, miedź czy stal austenityczna.

Procedura badania metodą magnetyczno-proszkową

Podobnie jak w przypadku badania metodą penetracyjną, także przy badaniu MT oceniany fragment materiału powinien zostać dokładnie oczyszczony, zwłaszcza ze znajdujących się na jego powierzchni olejów i smarów. Następnie badany materiał należy rozmagnesować. W dalszym etapie badania magnetyczno-proszkowego MT do analizowanej powierzchni przykłada się defektoskop i posypuje specjalnym proszkiem magnetycznym. Nadmiar proszku należy delikatnie usunąć (zdmuchnąć). Gdy w badanym fragmencie materiału znajduje się szczelina, głęboka rysa lub pękniecie, proszek zbierze się w jej wnętrzu. Badanie magnetyczno-proszkowe pozwala dostrzec wszelkiego rodzaju nieciągłości w materiale, które wnikają w jego głąb i mogą przyczyniać się do osłabienia konstrukcji.

Jeśli ocenie jakości wykonania elementu konstrukcyjnego pod kątem jego ciągłości i strukturalnej spójności podlega materiał ferromagnetyczny, wówczas warto go zbadać metodą magnetyczno-proszkową. To badanie dokładniejsze od metody penetracyjnej, ale równie łatwe w przeprowadzeniu i całkowicie bezpieczne dla analizowanego fragmentu materiału, w najmniejszym stopniu niewpływające na jego wytrzymałość.